a teraz coś z zupełnie innej beczki

Stypendium się kończy, trzeba pozwiedzać Węgry. ;) W niedzielę wybraliśmy się w polsko-portugalskim gronie do Peczu. Urocze małe miasteczko w niedzielne popołudnie było prawie wyludnione. Ale poza tym całkiem ładne... tylko mogliby mieć więcej restauracji otwartych ;) Zdjęcia tutaj. Poza tym to fajne pociągi tu mają, były by nawet jeszcze fajniejsze, gdyby się nie spóźniały 1,5 godziny. No i totalny szok dla polskiej studentki przyzwyczajonej do skanowania wzrokiem każdego szczegółu legitymacji studenckiej - nikt nie sprawdza, czy rzeczywiście mamy prawo do zniżki studenckiej... Po prostu kupuje się bilet ulgowy i już.
Jutro za to wybieramy się do Heviz, potaplać się w błocie z minerałami i popływać w największym jeziorze termalnym Europy. Tylko ten autobus o 6.30, co oznacza pobudkę najpóźniej o 5.00, to mnie specjalnie nie cieszy. :/
A, no i zwiedzamy to, co jeszcze nam zostało w samym Budapeszcie. We wtorek byłam z Vanią w muzeum terroru (nazistowskiego i komunistycznego). Świetne muzeum, wciągające, szkoda tylko, że nie wszystko tłumaczone na angielski. :( No i na ich stronie prawie wszystko "under construction". A w Trafo (teatr, klub, kawiarnia i galeria - to miejsce od emo-kinder-punków i teatru tańca) jest wystawa video-performance Artura Żmijewskiego (nie mylić z doktorem Burskim!) - i mam ochotę się tam wybrać. Może w niedzielę?

this is the end...

Wygląda na to, że to już naprawdę the end. Za chwilę powinny pojawić się "zmienniczki", które tu zastąpią mnie i Vanię - Chiara (Włochy) i Maria Rita (Finlandia). Takie bardziej ekstremalne wcielenia dotychczasowych lokatorek - Chiara ma w jednym uchu tyle piercingu, co Vania na całej twarzy, a Maria Rita chyba w ogóle nie mówi, no, chyba, że właśnie kończy 3. piwo... No cóż, ja nie jestem najbardziej rozmowną osobą (w stosunku do nowo poznanych ludzi), ale ona to już ekstremum. ;)
A my się wybieramy do Peczu na wycieczkę, miło będzie mieć trochę szersze pojęcie o Węgrzech niż tylko Budapeszt... Może jeszcze nawet zdążymy zobaczyć Eger albo Szeged?
No a tak poza tym Vania wybiera się do Polski. Po obejrzeniu przewodnika po Wałbrzychu nawet uparła się zobaczyć moje rodzinne strony. (Kosiu, czytasz to?)

Heh, a ja znów kupiłam "bruLion" na allegro - nowe hobby?

Koszyce i Tokaj

A dla Węgrów Kassa ès Tokaj... Te mocarstwowe przyzwyczajenia, Wielkie Węgry i tak dalej. Jakoś nie mogą przyjąć do wiadomości, że to już nie Węgry, a Słowacja. Z tym, że wciąż spora mniejszość węgierska tam mieszka. W katedrze na własne uszy słyszałam kawałek kazania po węgiersku. Chociaż na Słowacji nacjonaliści nie śpią i można dostać w twarz za mówienie po madziarsku... Poza tym sporo Słowaków z tamtych stron rozumie węgierski, ale nie chce w tym języku mówić - za to dobrze wiedzą, co mówią do siebie byli "okupanci". Zresztą nie wiem dokładnie, jak wygląda sytuacja, ale jest jakiś konflikt dyplomatyczny na linii Budapeszt-Bratysława związany właśnie z historią tych przygranicznych terenów, używaniem języka węgierskiego i sprawą pobicia pewnej dziewczyny na Słowacji... No dobra, my sobie pooglądaliśmy miasteczko. Niby 200 tyś. mieszkańców, ale wydaje się, że to mała prowincjonalna mieścina. Na Słowacji pewnie słowo "metropolia" ma nieco inne znaczenie. Ale samo centrum śliczne.

z widokiem na teatr ;)

katedra w Koszycach

Nie ma to jednak jak doskonała organizacja wycieczki ;) Aż tak to nawet 2Wrocław Team nigdy nie improwizuje. A przynajmniej nikt tego nie zauważa do tego stopnia. Węgierska specjalność to czekanie i łażenie bez celu (no dobra, w poszukiwaniu świątyni rozrywki = knajpy zdolnej pomieścić 40 żądnych zabawy erasmusów). Ech, czy naprawdę trzeba było marznąć 1,5h, żeby w końcu pojechać taksówką (za 80 słowackich koron - podzielić przez 4 os w taksówce = cena biletu autobusowego...) do centrum i znaleźć paskudną dyskotekę. Po dwóch drinach i piwie mogę bawić się do każdej muzyki - jak się okazało ;) Do 4:oo... a pobudka o 8:00 to nie jest to, co tygryski lubią najbardziej... Uratowało mnie kilka godzin drzemki w autobusie. Z przerwą na zobaczenie zamku w Krasnej Horce (niestety do środka nas już nie wpuścili, bo przyjechaliśmy za późno...)

zamek w Krasnej Horce

A później dotarliśmy (spóźnieni) do Tokaju. Najpierw kolacja i degustacja wina... Oryginalny gulasz nieco się różni od tego, co pod tą nazwą znamy w Polsce ;) Tutejszy gulasz to właściwie zupa z mięsa i ziemniaków... Do tego chleb. No i 6 gatunków Tokaja. Od wytrawnego po obrzydliwie słodkie. Po kolacji zakupy w sklepie otworzonym przez właścicieli specjalnie dla nas... A wieczorem... tańce ;)

degustacja

Rano pooglądaliśmy Tokaj (też mała mieścina) i z powrotem do Budapesztu...

w muzeum w Tokaju

A tymczasem 11.10. ogłoszono, kto dostał literacką nagrodę Nobla... No to sobie czytam, jedząc własnoręcznie ugotowaną kartoflankę z zielonym ogórkiem i koperkiem, o pani Doris Lessing...
A na początku miesiąca nagrodę Fundacji im.Kościelskich zgarnął Mikołaj Łoziński za "Riesefieber". Może warto by poczytać? ;)

PS. Reszta zdjęć w galerii.

Szentendre i Visegrád

Nie, nie - to nie Holandia ;) to skansen w Szentendre. Wycieczka krajoznawcza prawie udana, oprócz dziur w spodniach i tony błota na butach mam sporo fajnych zdjęć, poznałam kilkoro interesujących ludzi, no i nieźle się nałaziłam ;) A na koniec, w drodze powrotnej z Visegradu, impreza na statku... A Dunaj wcale nie modry ;)
Swoją drogą Szentendre to ciekawe miasteczko - malutka mieścina z urokliwymi malutkimi domkami, pełno sklepów z tym, co każdy turysta powinien przywieźć z Madziaroszagu (ja nie jestem turystką, ja tu mieszkam ;) i co krok jakieś muzeum - salami, marcepanu, microscope art (piramidy w uchu igły do szycia itp.), jakichś nieznanych mi malarzy, dom pamięci o Holocauście, muzeum ortodoksyjnego kościoła serbskiego... A w ogóle to się reklamują (na koszulkach - do kupienia w centrum) jako miasto siedmiu kościołów - ciekawe, ilu wyznań? Poza tym w księgarni na wystawie wypatrzyłam "Duklę" Stasiuka po węgiersku :)

PS więcej zdjęć tu

chora...

Szafkę mam, oczywiście bez drzwi... no cóż, trzeba będzie składać ciuchy ;) A poza tym to się przeziębiłam i piję cały dzień na zmianę herbatę z sokiem malinowym, herbatę z sokiem z czarnego bzu lub herbatę z cytryną. A przed spaniem polopiryna C. Mam nadzieję, że pomoże, bo jutro wybieram się na wycieczkę do Szentendre i Visegradu.... A dzisiaj opiję się tej harbaty i posłucham Studni, leżąc w łóżku.

kariera, kariera...

Przygotowania do wyjazdu powoli się toczą - zostałam już (wreszcie!) wpisana na listę mailingową, coby utrzymywać łączność z innymi erasmusami w Budzie i Peszcie, no i wybieram się na wycieczki organizowane dla tych właśnie erasmusów (Koszyce, Wyszehrad, Transylwania...) i tylko trochę mnie śmieszy ta odwrócona sytuacja ;), we Wrocławiu to ja osobiście takie ekskursje organizuję... A tymczasem po raz kolejny zasiadłam przed mikrofonem radia Opole ;) Znów na kilkanaście minut zostałam Panią Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 17 im. Calamity Jane... Audycja pewnie już niedługo (ekhem) będzie do ściągnięcia z archiwum Studni.



Na zdjęciu ja przed studiem i gumy przyklejone pod stołem... a to miała być porządna akademia, Pani Dyrektor!!! (zdjęcie by Zoe)

P.S. No i proszę, jak trzeba, to się w tym archiwum mp3 starają ;) W komentarzach bezpośredni link do audycji i wskazówki, gdzie szukać tych najważniejszych kilkunastu minut :D (dzięki, Stiopa :*)