ferie jesienne

W poniedziałek zaczęły się ferie. Różnica między feriami a "nieferiami" jest taka, że nie miałam w poniedziałek rano zajęć o Iwaszkiewiczu. I wieczorem węgierskiego. Poza tym żadnych odczuwalnych skutków ferii nie zauważyłam.
W ogóle dziewczyny stwierdziły po Polish Evening, że polskie jedzenie jest dziwne - wszystko robimy z kiszonej kapusty :D no cóż - był bigos, łazanki, pierogi z kapustą i grzybami... i z kiszonej kapusty to by było na tyle. Były też pierogi ruskie, gołąbki, sałatka jarzynowa i oczywiście trunki: żołądkowa gorzka, żubrówka i wściekłe psy z wyborowej. Mam wrażenie, że to to ostatnie cieszyło się największym wzięciem. Chociaż właściwie wszystko zostało zjedzone, nawet krówki i mieszanka krakowska... Za to Joana zachwycona przebojem Tarzan Boya, czyli przynajmniej polska muzyka jest do przyjęcia.


W ogóle Polish Evening zrobiliśmy w Domu Polskim. Nie przewidzieliśmy tylko, że Dom jest przy polskiej parafii w Budapeszcie i wysiadających z autobusu erasmusów przywita podświetlona Maryjka w grocie :D Niezłe miejsce na imprezę, co? Trochę pozasłanialiśmy aniołki plakatami i dało radę ;) Quiz też dał radę (Bartek nieco podkręcił wersję wrocławską, heh)... Wygrali sąsiedzi z Litwy.


A dzisiaj zabiję nudę! Jadę do Transylwanii, za jakieś 1,5h wychodzę na dworzec Nepliget. Heh, ostatnio coś dość często tam bywam... Za niedługo znów tam pojadę po Zoo i Saszkie, a wcześniej może jeszcze odprowadzić Vanię i Joanę, bo się dziewczyny za tydzień wypuszczają na weekend do Krakowa. A ja dzisiaj kupiłam rumuńskie leje i jadę sprawdzić, jak się ma Nosferatu w dzień Wszystkich Świętych. Jutro ok. 6.00 rano powinnam być już u Draculi.

Viszontlátásra!

Boże, spluń! Bombo atomowa, przybądź!

Ja już nie mogę... Zaczęło się w czwartek - Polish Evening - całkiem udany zresztą, przeciągnął się nam do wczesnych godzin porannych. W piątek kolacja u Kristofa skończyła się łażeniem po Budapeszcie przez jakąś godzinę w poszukiwaniu miejsca, gdzie można by potańczyć. Znaleźliśmy w końcu West Balkan - miejsce całkiem przyjemne, ale i zatłoczone. No i już o 4.00 wróciliśmy do domu. No a dzisiaj impreza u nas w mieszkaniu. Ja zaczynam mieć powoli dość... Do tej pory oczy mi się nie chcą tak do końca otworzyć, nie mam energii nawet na to, żeby ruszyć się z pokojonorki chociażby do kuchni. A tu pewnie znów jakieś dzikie tłumy się zbiorą. Ech, co za los... W ogóle to nicnierobienie zaczyna być męczące. Może chociaż wycieczka do Transylwanii będzie jakąś przerwą w nie robieniu niczego. Bo ostatnio to my tu wszystkie po prostu jesteśmy. I to by było na tyle z naszej strony. Na szczęście zbliża się termin mojego referatu na historii literatury, to przynajmniej jeden dzień będę miała co ze sobą zrobić. No i może pora zacząć pisać pracę zaliczeniową z wpływów literackich, a przynajmniej wybrać się na konsultacje... Mówiąc krótko: nudzi mi się...

gloomy sunday*

Skończył się wreszcie ten tydzień z trzema niedzielami... hurra. Można przestać się nudzić. Z tym, że pogoda nie sprzyja niczemu innemu. W ramach walki z marazmem i jesienną deprechą Vania postanowiła wczoraj pozwiedzać miasto - efekt: przemoknięte buty. Ja ruszyłam się tylko do dyżurnej apteki po coś na bakcyla dla Stiopy i coś na kaszel dla mnie, zanim wypluję swoje płuca - misja zakończona sukcesem (a i tak musiałam przejść samą siebie i powiedzieć, że chodzi mi o kaszel we wszystkich chyba znanych mi językach, mimo że pani zrozumiała już pierwszą, anglojęzyczną, wersję)**. Joana już nawet nie próbowała walczyć z nudą... Dzisiaj dziewczyny sprzątają i piorą, a ja wyruszam w miasto w poszukiwaniu: kapusty świeżej, kapusty kiszonej, padliny i suszonych śliwek, co mam zamiar zamienić w polish national dish, ergo: bigos. Jutro Polish Party...
Poza tym dzisiaj zaczęło się dla mnie już 2 razy. Pierwszy raz w samym środku nocy, kiedy zadzwonił budzik i powiedział, że trzeba się zbierać na dworzec Népliget, wsadzić Stiopę do autobusu do Krakkó. Autobus o 6.15, ale jeszcze śniadanie, kawa (bo inaczej nie otworzyłabym oczu o 4.00), sklep 24h, metro, dworzec. Całe szczęście, żeby przejść ze stacji metra na dworzec nawet nie trzeba wychodzić na powierzchnię ziemi ;) Za to pani w informacji na dworcu nie mówi w cywilizowanych językach, dobrze, że zrozumiała "eurolines" i pokazała kierunek (jedyny z możliwych - trudno się było domyślić). Zdążyliśmy bez problemu, Stiopa się usadowił, autobus ruszył (teraz pewnie kołuje po dworcu w Krakowie), a ja do metra i przed 7.00 byłam w domu. A na dworze ciągle było ciemno... No to położyłam się spać i drugi raz przywitałam dzień w południe. Znów zjadłam śniadanie, wypiłam kawę i spadam na te zakupy, bo bigos się sam nie zrobi ;)

Wczoraj wyczytałam na gazecie.pl, że w Budapeszcie były jakieś zamieszki, 19 osób rannych, w tym 14 policjantów, płonące barykady z samochodów itp... No cóż, wiem, że w operze przemawiał nie bardzo lubiany przez prawicowców premier Ferenc Gyurcsány i że operę obstawiały uzbrojone po zęby oddziały policji (Joana z Vanią poszły popatrzeć). Latały helikoptery, policjanci pilnowali opery - lekko znudzeni uśmiechali się do turystek ;), no i tyle. Dziewczyny też znudzone wróciły do domu. A tu w polskim internecie takie niusy. Mieszkamy naprawdę blisko tej opery, w samym centrum i jedyny ślad jakiegoś poruszenia to kilka chyba pijanych głosów w nocy za oknem (kto tam wie, kiedy Węgrzy są pijani, skoro i tak mówią tak dziwacznie nawet na trzeźwo) i we wtorek ludzie przechodzący ulicą z flagami Węgier, ale zwiniętymi, grzecznie wciśniętymi pod pachę. Nie oglądam tévé, nie czytam nawet nagłówków gazet, ale mam wrażenie, że media nieco deformują fakty...


* taka węgierska piosenka dla samobójców - można posłuchać tu
** po węgiersku köhögés