Zmieniło się tyle, że teraz, jak ktoś mnie zagaduje po węgiersku, odpowiadam w tym właśnie języku:
Nem beszélek magyarul (nie mówię po węgiersku)
. Jak mam dobry humor, to dopowiadam jeszcze
Lengyel vagyok (jestem Polką)
. Wczoraj odpowiedziałam tak jakiemuś starszemu panu w poczekalni u lekarza, na co siedząca obok mnie dziewczyna:
Mówi pani (!) po polsku? Moja mama jest Polką... Ciekawe, ile Polek można spotkać w Budapeszcie. W akademiku poznałam Kamilę, której mama jest Polką. Jadąc do Domu Polskiego spotkaliśmy w metrze panią, która wyszła za mąż za Węgra i mieszka tu od 20 lat. Chyba wszyscy w grupie na polonistyce (właściwie to wszystkie, bo jedyny przedstawiciel płci brzydkiej prowadzi te zajęcia) pochodzą z małżeństw mieszanych - i to głównie mamy są z Polski. Ciekawa prawidłowość...
Tak czy inaczej, wchodzę do gabinetu, a "mój" alergolog:
How is your Hungarian?